-
Έμαθα να χαμογελάω, να χαίρομαι αληθινά…
«Ήμουν ένα άτομο γεμάτο άγχος, φοβίες και ανασφάλειες. Από μικρό παιδί είχα μέσα μου μια βαθιά θλίψη και μια άρνηση για τη ζωή και τις τριβές της καθημερινότητας. Όσο μεγάλωνα τόσο πιο έντονα βίωνα πως η ζωή είναι ένα καταναγκαστικό έργο που μόνο πόνο και δυστυχία φέρνει στον άνθρωπο. Μέσα από αυτή τη λειτουργία το σώμα μου ήταν από πάντα φιλάσθενο με αποκορύφωμα την εκδήλωση μιας έντονης σπαστικής κολίτιδας. Κάθε δυσκολία ή ένταση της καθημερινότητας με οδηγούσε σε πανικό και ανεξέλεγκτη εντερική λειτουργία. Επισκέφθηκα πολλούς γιατρούς οι οποίοι διέγνωσαν πως το πρόβλημα ήταν ψυχοσωματικό αλλά δεν μπόρεσαν να το αντιμετωπίσουν με φαρμακευτικές αγωγές και κατέληξαν να μου προτείνουν “να μάθω να ζω με αυτό”. Η ζωή μου πλέον ήταν ένας αβάσταχτος περιορισμός και είχα φτάσει στο σημείο να προτιμώ να πεθάνω.
Μέσα από τη διδασκαλία του Ομίλου έπαψα να φοβάμαι τον κόσμο και να αγωνίζομαι να προβάλω στους άλλους μια «τέλεια» εικόνα. Έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου γι’ αυτό που είμαι αλλά και να αναγνωρίζω τα λάθη μου και να εργάζομαι για να τα βελτιώσω. Έμαθα να σκέφτομαι θετικά και να λειτουργώ μέσα στην καθημερινότητα απλά και άμεσα. Έμαθα να χαμογελάω, να χαίρομαι αληθινά και να απολαμβάνω τις απλές καθημερινές στιγμές. Αλλάζοντας στάση ζωής άλλαξε και ολόκληρη η ζωή μου. Δυνάμωσε το σώμα μου και σταδιακά απαλλάχθηκα ολοκληρωτικά από την τόσο βασανιστική κολίτιδα. Πλέον είμαι σε θέση να τρώω και να δραστηριοποιούμαι χωρίς κανένα περιορισμό, καταρρίπτοντας όλες τις ιατρικές προβλέψεις.»
Μ.Σ., Καθηγήτρια Πληροφορικής
