Δεν υπήρχε μέρα που να μην την έβλεπες. Καθημερινή θες; Σαββατοκύριακα, αργίες; Δεν υπήρχε στιγμή που να μην ήξερες ότι θα πεις «Κα Κλαίρη, δεν είμαι καλά…» κι εκείνη αμέσως θα χαμογελάσει, θα σου μιλήσει, θα σε αγκαλιάσει, θα σου κάνει θεραπεία. Κι αν δεν το έλεγες εσύ, θα σε τσάκωνε εκείνη «για έλα δω… τι έχεις καλέ;»

35 χρόνια Όμιλος Εξυπηρετητών φέτος.

35 χρόνια που η κα Κλαίρη καθημερινά παρούσα ήταν εδώ για… κυριολεκτικά τα πάντα. Για οτιδήποτε χρειαστεί κάποιος. Ακόμα και στο σπίτι της το τηλέφωνο δε σταματούσε ποτέ… κάποιος να την ευχαριστήσει για θεραπεία που του έκανε κι έγινε καλά, άλλος για να της πει το πρόβλημά του, συγγραφείς για να τη συγχαρούν για κάποιο νέο της βιβλίο – δόξα τω Θεώ ήταν πολυγραφότατη με 20 βιβλία και άπειρα δοκίμια στο βιογραφικό της.

Ολόκληρη η ζωή της αφιερωμένη στο έργο του Ομίλου Εξυπηρετητών. Ως Πρόεδρος, ως Πνευματική Θεραπεύτρια, ως συγγραφέας, ως η κα Κλαίρη.

Δόμησε υπό την καθοδήγηση του Δασκάλου το Τμήμα Πνευματικής Θεραπείας, έκανε χιλιάδες θεραπείες στο χώρο μας, εξ αποστάσεως, στα σπίτια των ασθενών, και οργάνωσε την εκπαίδευση των νέων θεραπευτών. Άπειρες είναι οι ευχαριστήριες επιστολές από ανθρώπους που θεραπεύτηκαν ολοκληρωτικά από το πιο απλό μέχρι αυτό που θεωρείται -για κάποιους- ανίατο.

Άπειρες και οι συναντήσεις, τα ραντεβού, οι ομάδες με άτομα που ήθελαν βοήθεια για να ξεπεράσουν προσωπικά, οικογενειακά και άλλα προβλήματα και που ήθελαν να γνωρίσουν τον εαυτό τους.

Ποτέ δεν τσιγγουνεύτηκε να μοιραστεί τη γνώση και την εμπειρία που απέκτησε με πολύ μεγάλη εσωτερική εργασία, δίπλα στον ιδρυτή του Ομίλου, τον Δημήτρη Κακαλίδη, Δάσκαλο της Ζωής.

Και η κα Κλαίρη, μαθήτρια σταθερή, απλά και χωρίς πολλά πολλά, ήταν πάντα εκεί.

Να κρατά την πύλη ανοιχτή για όσους θέλουν να περάσουν!

Μοιραστείτε το

«Γιορτάζουμε σήμερα την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Και πολλά έχουν γραφεί, πολλά έχουν ειπωθεί, πολλές ομιλίες γίνονται κάθε μέρα πάνω σε αυτό. Οι περισσότερες καταλήγουν στην ευχή για πραγματική ισότητα των δύο φύλων, για την ανιδιοτελή καθημερινή προσφορά προς τους συνανθρώπους μας και την έκφραση του ψυχικού σθένους και της βαθύτερης ομορφιάς της γυναίκας, ώστε να προάγουν τον πολιτισμό των ημερών μας.

Αυτά όλοι τα σκεφτόμαστε, όλοι τα θέλουμε, όλοι τα ευχόμαστε. Πώς όμως μπορούν να εκφραστούν στην καθημερινή μας ζωή, ώστε να γίνει πιο πλήρης, πιο ολοκληρωμένη, ώστε πολύ απλά να είμαστε καλά; Και μάλιστα, μέσα στα γεγονότα της σημερινής εποχής;

Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το ζητούμενο. Μπορεί να σκεφτεί κάποιος «τι σημασία έχει τι έκανε η Υπατία, η Μοντεσσόρι ή η Κιουρί; Που σε τελευταία ανάλυση δεν είναι ούτε σύγχρονες, που έζησαν σε άλλες εποχές, με άλλες συνήθειες, με άλλους τρόπους ζωής; Τι σχέση έχω εγώ μαζί τους;»

Δεν είναι έτσι. Γιατί, αν αυτές οι γυναίκες κατάφεραν και άνοιξαν ένα δρόμο, ο δρόμος αυτός είναι ανοιχτός και για μας σήμερα. Αλλά ποιος είναι ο δρόμος για να βρει η γυναίκα τη θέση της στην κοινωνία; Και αναφέρομαι στη σημερινή εποχή.

Όταν πρωτογνώρισα τον ποιητή και φιλόσοφο Δημήτρη Κακαλίδη, ιδρυτή του Ομίλου Εξυπηρετητών, ο οποίος υπήρξε Δάσκαλος για μένα, στο πρώτο μάθημα που έκανα μαζί του, μου ανέφερε ότι δεν θα πούμε εδώ πράγματα που δεν είναι γνωστά. Όλα είναι γνωστά και όλα έχουν ειπωθεί. Η διαφορά είναι ότι εμείς τα κάνουμε πράξη.

Κατ’ επέκταση λοιπόν, το να βρει η γυναίκα τη θέση της και να παραμείνει σε αυτή, δεν είναι κάτι στο οποίο θα αναφερθούμε μια φορά μόνο, σε μια εορταστική εκδήλωση. Είναι μια θέση που καταρχήν πρέπει να την ξεκαθαρίσουμε, να την πάρουμε, και σε αυτή να συγκλίνει όλη μας η ζωή, άσχετα με τα σκαμπανεβάσματα που θα προκύψουν.

Μοιραστείτε το

Στο αγγλικό επιστημονικό περιοδικό Thresholds παρουσιάστηκε η διδασκαλία και το έργο του Ομίλου, καθώς και η παρουσία του μέχρι τώρα στην Αγγλία με ημερίδες, παρουσιάσεις σε επιστημονικά συνέδρια και φυσικά την ομάδα μελέτης εαυτού που λειτουργεί συστηματικά εκεί.

Το άρθρο, με τίτλο “Spirituality: a way to live, a way to heal” , όπως ήταν και το θέμα της ημερίδας που διοργάνωσε ο Όμιλος στο Λονδίνο τον Οκτώβρη του 2012, έγραψε η Δρ. Φεβρωνία Χριστοδουλίδη, ψυχοθεραπεύτρια και μέλος του Ομίλου.

Μέσα από τη δική της εμπειρία στον Όμιλο και τη βοήθεια που εκείνη έλαβε τόσο σε προσωπικά της ζητήματα όσο και σε θέματα που αφορούν τη δουλειά της και τα επιστημονικά της ερωτήματα ως ψυχοθεραπεύτρια, εισάγει τους αναγνώστες του άρθρου στα βασικά σημεία της διδασκαλίας του Ομίλου και στο έργο και τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται ανιδιοτελώς από την ίδρυσή του.

Ιδιαίτερα αναπτύσσεται το θέμα της διδασκαλίας του Ομίλου ως μιας πρακτικής φιλοσοφίας που συνθέτει όλες τις σχολές σκέψης, τις επιστήμες, τις θρησκείες, τις τέχνες και έχει εφαρμογή σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής. Η ανάδειξη και αναγνώριση της κοινής ουσίας που υπάρχει σε όλα τα πράγματα, όπως μπορεί κάποιος να διδαχθεί να το κάνει στον Όμιλο, είναι τελικά ένας τρόπος ζωής που μας οδηγεί στο να είμαστε πραγματικά πλήρεις και ευτυχισμένοι.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Μοιραστείτε το